| X Close | ||
|
| ||
بسم رب الشهدا و الصديقين
به وبلاگ (صلابت) خوش آمديد
اين وبلاگ براي اگاهي بخشيدن در مورد مسائل سياسي و روز، آماده دريافت نوشته هاي شما و نظراتتان مي باشد.
لذا: ما از تمام وبلاگ نويسان علاقمهمند به رهبري و ولايت فقيه دعوت به همكاري مينماييم.
ایمل:
basirat.salabat@gmail.com
دستگيري عبدالمالک ريگي بهترين هديه به مردم در آستانه هفته وحدت بود
دستگيري عبدالمالک ريگي يکي از افتخارات نظام جمهوري اسلامي است که برکات فراواني را براي ايران خواهد داشت.عمليات مقتدرانه نيروهاي امنيتي براي دستگيري عبدالمالک ريگي سرکرده گروهک تروريستي جندالشيطان توان اجرايي و قدرت عملياتي ايران را برجهانيان به خصوص استکبار جهاني نشان داد. دستگيري عبدالمالک ريگي به وحدت بين تشيع و تسنن کمک خواهد کرد. همدلي بين مردم اهل سنت و اهل تشيع کشور به خصوص در مناطق شرقي، مهمترين آثار دستگيري اين شرور وابسته به غرب است که در سايه تدبير نيروهاي امنيتي برقرار شد.دستگيري اين شرور موجب خوشحالي ملت ايران ،رهبر معظم انقلاب و خانواده شهداي وحدت شد.
لبخند رضايت امام خامنهاي بزرگترين پاداش راهپيمايي شگفتيساز 22 بهمن است
باز هم مردمی که امر رهبر عزیز خود را فصل الخطاب دانستند، با حضور بی سابقه ی خود در جشن پیروزی انقلاب اسلامی در روز 22 بهمن ماه سال 88 ،رفراندومی 50 میلیونی را به رخ دشمنان نظام جمهوری اسلامی کشیدند و خونی تازه در رگ های این کهن مرز و بوم به جریان درآوردند. باشد تا در تاریخ ثبت شود که نسل های سوم و چهارم از نظامی که بر گرفته از گفتمان خمینی کبیر(ره) بود همچون پدران خود شکست عظیم دیگری برای دشمنان داخلی و خارجی حکومت مقدس اسلامی رقم زدند.
حماسه ی 22 بهمن ماه 88 نقطه ی عطفی خواهد بود در تاریخ نظام ولایی که از جانب پیامبر عظیم الشأن اسلام برای جهانیان به ارمغان آورده شده بود. آیندگان خواهند دید چگونه امت اسلامی ایرانی تکلیف خود در ادای حق ولی و اطاعت از امر او را مدبرانه و بصیرت گونه ادا کردند و خشنودی مولا ارزنده ترین پاداش برای آنان شد.
گوارایتان باد لبخند رضایت امام سید علی حسینی خامنه ای(مدظله العالی).
« انقلاب ما انفجار نور بود » ( امام خميني ره )
پيام امام خميني خطاب به ملت ايران در بیست و دو بهمن ۱۳۵۷
والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته دهه فجرمبارک
همانگونه كه بسياري از دولتمردان آمريكائي، اسرائيلي و اروپائي در خاطرات خود از آن روزها تعبير كردهاند، انقلاب از ديدگاه آنان زلزلهاي ويرانگر براي جهان غرب بود. چنين بود كه از صبحدم 22 بهمن 1357 خصومت با نظام نوپاي اسلامي در پهنهاي گسترده آغاز شد. جبهه دشمنيها را آمريكا رهبري ميكرد و دولت انگليس و برخي دول اروپايي ديگر به همراه تمامي رژيمهاي وابسته به غرب در آن مشاركت فعال داشتند. شوروي (سابق) و اقمار آن نيز ناخرسند از اتفاقي كه در ايران افتاده و به حاكميت دين منجر گرديد، با آمريكائيها در بسياري از خصومتها همسو شدند. نمونه بارز اين همپيماني در همنوائي نيروهاي چپ و راست ضدانقلاب داخل كشور كه بعدها اسناد وابستگي آنان به سفارتخانههاي شوروي و آمريكا افشا گرديد و از آن بارزتر هماهنگي همهجانبه دو كشور در تجهيز صدام و حمايت از او در جنگ با جمهوري اسلامي را ميتوان مشاهده كرد. اما امامخميني با همان منطقي كه نهضت اسلامي را آغاز كرده بود، در اوج فتنهها و فشارهاي خارجي انقلاب را هدايت كرد و آن را با اراده خويش به دوره سازندگي و ثبات هدايت نمود.
شعار و ويژگيهاي آن
ايدئولوژي و ماهيت هر انقلابي در شکل ساده و مردمي در شعارهاي آن تجلي پيدا ميکند و از ديرباز ابزاري در جهت شناساندن اهداف و مظهر مطالبات و خواستههاي مردم بوده است. وعده ديدار ما در راهپيمايي با شكوه ۲۲ بهمن
در 22بهمن صلابت ملت را به رخ دشمنان کشیده ایم و باز هم خواهیم کشاند
از خون سرخ بهمن سرسبز شد بهاران
اندیشه باور شد، در امتداد باران
بر صخرههای همّت جوشیده خون غیرت
بانگ سرود و وحدت آید زچشمه ساران
و الفجر بهمن آمد، فصل شکفتن آمد
بر پهندشت باور، خالی است جای یاران 
فجر است و سپیده حلقه بر در زده است
روز آمده، تاج لاله بر سر زده است
با آمدن امام در کشور ما
خورشید حقیقت زافق سر زده است
بسم الله الرحمن الرحيم
ملت مسلمان و قهرمان و مبارز ايران! در اين لحظهي حساس كه به لطف خداوند تعالي مبارزات فهرمانانهي شما سدهاي استبداد و استعمار را يكي پس از ديگري ميشكند و انقلاب اسلامي شما شكوفهها و ميوههاي خود را آشكار ميسازد، لازم ميدانم ضمن اظهار تشكر و قدرداني از يكيك شما برادران و خواهران، چند نكته را يادآوري نمايم:
شما در جريان مبارزات گذشته رشد اسلامي و انقلابي خود را آشكار كردهايد و اكنون بيش از پيش لازم است كه اين رشد را به جهانيان نشان دهيد تا جهانيان بدانند مردم مسلمان ايران ميتوانند بدون قيمومت اين و آن، راه سعادت خود را انتخاب نمايند. لهذا از شما ميخواهم كه:
اولاً: مانع آشوب و هرج و مرج بشويد و نگذاريد آشوبگران مغرض به عملياتي از قبيل غارت، آتشسوزي، مجازات متهمان و از بين بردن آثار علمي و فني و صنعتي و هنري و اتلاف اموال عمومي و خصوصي دست بزند. دشمن براي خراب كردن چهرهي نهضت از طريق نفوذ دادن افراد مفسد و مغرض در ميان تودهي مسلمان دست به چنين كارها ميزنند تا نهضت ما را ارتجاعي و وحشيانه قلمداد نمايند. من اكيداً اعلام ميكنم كه هر كس دست به چنين عملياتي بزند، از جامعهي انقلابي ملت مطرود و در پيشگاه خداوند متعال مسئول است.
ثانياً: توجه داشته باشيد كه انقلاب ما از نظر پيروزي بر دشمن هنوز به پايان نرسيده است. دشمن از انواع وسايل و دسايس بهرهمند است و توطئهها در كمين ماست. تنها هوشياري و انضباط انقلابي و اطاعت از فرمانهاي رهبري و دولت موقت اسلامي است كه همهي توطئهها را نقش بر آب ميسازد.
ثالثاً: افرادي از دشمن كه به عنوان اسير در اختيار شما قرار ميگيرند، هرگز مورد خشونت و آزار قرار ندهيد. همچنان كه سنت اسلامي است به اسيران، محبّت و مهرباني كنيد و البته دولت اسلامي به موقع آنها را محاكمه و عدالت را در مورد آنها اجرا خواهد كرد.
از همهي شما برادران و خواهران عزيزم ميخواهم كه با دولت موقت انقلابي اسلامي كه وارث يك سلسله خرابيهاي دولتهاي فاسد گذشته است، همكاري نماييد تا به حول و قوهي الهي هر چه زودتر با همكاري يكديگر، ايران اسلامي آباد و آزاد را مورد غبطهي جهانيان بسازيم.
روحالله الموسوي الخميني
22/11/1357
با وجود همه ناباوريها و تمامي تلاشهايي كه در سطح بينالمللي براي حفظ رژيم شاه و جلوگيري از موفقيت امامخميني بعمل آمد، انقلاب اسلامي در مرحله نخست مبارزات خويش پيروز گرديد و از اين جهت پيروزي آن بيشتر به يك معجزه شبيه بود تا تحولي عادي. به جز امامخميني و تودههاي بيشماري كه خارج از تحليلهاي معمول، به گفتهها و وعدههاي امام باور قلبي داشتند، عموم تحليلگران سياسي و همه كساني كه در رخدادها و حوادث ايران دخيل بودند وقوع چنين پيروزي را، حتي تا روزهاي واپسين عمر رژيم شاه ناممكن ميدانستند
نهضتي كه امامخميني پرچمدار و پايهگذار آن بود، توانست غبار از چهره اسلام زدوده و سيماي حقيقي آن را پس از 14 قرن به جهان تشنه عدالت بنماياند. به همين دليل است كه انقلاب اسلامي ايران در جهان اسلام به عنوان «انقلاب امامخميني» شناخته شده است.
به همين علت است كه تاكنون هيچ يك از طرحهاي سياسي و اقتصادي و نظامي آمريكا عليه ايران ك غالباً با حمايت يا سكوت متحدان منطقهاي و جهاني آن كشور همراه بوده، به نتيجه نرسيده است. و به همين دليل است كه پس از گذشت نزديك به سه دهه مقابله غرب با انقلاب، امروز تئوريسينها و سياستمداران اروپائي و آمريكائي بر ضرورت پذيرش و تحمل واقعيت انقلاب و جايگاه جمهوري اسلامي در عرصه بينالمللي تاكيد ميكنند.
نهضتي كه در 22 بهمن 1357 به پيروزي رسيد، امروزه براي بسياري از ملل جهان چراغ راه زندگي است. مهمترين دستاوردهاي اين انقلاب در صحنه بينالمللي تاكنون به قرار زير بوده است.
1. تجديد بناي تفكر انقلابي بر مبناي دين
2. مطرح شدن اسلام بعنوان يك ايدئولوژي انقلابي.
3. تلفيق موفقيت آميز رهبري سياسي و مذهبي.
4. احياء اخوت اسلامي در ميان مسلمانان جهان.
5. احياء روحيه گرايش به معنويات و ارزشهاي ديني در ميان مسلمانان جهان.
6. احياء روحيه خودباوري و سلطه ستيزي در ميان ملتها.
7. منفعل شدن دولتها و قدرتها در برابر اراده ملتها.
از اين رو «22 بهمن» تنها نبايد به عنوان روز پاياني يك رژيم سياسي و آغازي بر حيات رژيم ديگر تلقي گردد. بلكه بايد از آن به عنوان سرفصلي برجسته در تاريخ سياسي ايران و نقطهاي عطف در روند مبارزات ملت ايران ياد كرد.
شعار داراي ويژگيهايي از اين قبيل است:
1/ نثر ساده و روان
2/ داراي آهنگ و ريتم
3/ فراگير و برخوردار از استمرار
4/ تبيين کننده خواستهها و مطالبات
5/ بيانگر اوضاع و احوال حاکم بر جامعه1
با توجه به مطالب ذکر شده بايد گفت که شعار در جريان مبارزات ضد رژيم شاه نقش بزرگي در«همبستگي ملي» و «تجلي يافتن مطالبات» مردم داشت.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي نيز شعارها در «پويايي و مانايي» انقلاب و ترسيم راهبردهاي آن نقش بسزايي ايفا کرده است.
اين شعارها برخي «راهبردي» و بيانگر افقهاي کلان انقلاب است و اوضاع و احوال زمان برآن تاثير نميگذارد, مانند:
ــ استقلال , آزادي, جمهوري اسلامي
ــ نه شرقي, نه غربي, جمهوري اسلامي
ــ مرگ بر آمريکا , مرگ بر اسرائيل
اما برخي شعارها هستند که تاکتيکي بوده و يا از نظر زماني محدود و به لحاظ فراگيري شعاع گستردهاي را در مقايسه با شعارهاي راهبردي شامل نميشود, از جمله اين شعارها ميتوان به موارد زير اشاره کرد:
ــ مرگ بر صدام, مرگ بر انگليس, مرگ بر شوروي
ــ جنگ, جنگ تا پيروزي
که مشاهده ميشود اين شعارها محدود به زمان خاصي است. مثلاً با سقوط رژيم بعثي حاکم بر عراق و دستگيري جنايتکار قرن (صدام حسين) شعار مرگ بر صدام از سر زبانها افتاد. و يا شعار مرگ بر شوروي مربوط به يک محدوده زماني خاص در اوايل انقلاب بود و به هنگام توسعه و گسترش روابط اين شعار نيز حذف گرديد.
هدف ما در اين مجموعه نگاهي گذرا به شعارهاي راهبردي و تبيين آنها بطور اختصار ميباشد.
ب: شعارهاي راهبردي:
قبلاً نيز بيان گرديد که اهم شعارهاي راهبردي که به عنوان مطالبات مردم ايران مطرح شده است در واژههاي زير قرار ميگيرد.
1ـ استقلال:
2ـ آزادي:
3 ـ جمهوري اسلامي:
جمهوري اسلامي داراي ويژگيهاي متعددي است که اهم آنها عبارت است از:
1/3: ايدئولوژي اسلامي حاکم بر آن
2/3: نقش اصلي مردم در اداره جامعه
3/3: نهادينه شدن آزاديهاي مشروع و قانوني
4/3: احترام به حقوق شهروندان و تساوي حقوق همه
5/3: رويکرد سياست خارجي مبتني بر اصولي شامل موارد زير است:
1/5/3: حمايت از محرومان و مستضعفان
2/5/3: حمايت از مسلمانان جهان
3/5/3: گسترش روابط صلحآميز با جهان
4/5/3:حاکميت اصل عدم سلطه بيگانه
6/3: ولايت فقيه و رهبري
7/3: بسط عدالت
8/3: پذيرش فلسفه قواي سهگانه و لزوم رعايت اصل تفکيک قوا با توجه به:
1/8/3: قوه مقننه (خانه ملت, مظهر برجسته مردمسالاري)
2/8/3: قوه مجريه (رئيس قوه دومين مقام رسمي کشور, مسئول اجراي قانون اساسي و اداره امور کشور)
3/8/3: قوه قضائيه (مظهر عدل و انصاف, پيشگيري از جرم و داور و حکم)
9/3: شوراي نگهبان حافظ و پاسدار اسلام و قانون اساسي
10/3: مجمع تشخيص مصلحت نظام, مشاوران امين رهبري و گرهگشاي معضلات و بنبستهاي درون نظام
11/3: تضمينگر نفي هر گونه استبداد فکري و اجتماعي و انحصار اقتصادي
12/3: عهدهدار حکومت و ادارة مملکت بودن صالحان
4ـ نه شرقي, نه غربي:
1/4 : نفي هرگونه سلطهجويي و سلطهپذيري
2/4: حفظ استقلال همه جانبه و تماميت ارضي کشور
3/4: دفاع از حقوق همه مسلمانان
4/4: عدم تعهد در برابر قدمتهاي سلطهگر
5/4: روابط صلحآميز متقابل با دول غيرمحارب
6/4: ممنوعيت انعقاد هر قراردادي که موجب سلطه بيگانه شود
7/4: حمايت از مبارزه حقطلبانه مستضعفين در برابر مستکبرين در هر نقطة جهان
ملاک اصلی برای دلسوزی افراد نسبت به نظام جمهوری اسلامی حرکت درراستای ارتقای نظام درچارچوب قانون اساسی وخط روشن امام (ره) ودستورات مقام معظم رهبری است.یعنی افرادباسوابق خود ثابت کرده باشند که حاضرند برای این نظام فداکاری کنند وازاین کشوردفاع نمایند افراد باید ثابت کنند پایبند به ارزشهای نظام جمهوری اسلامی هستند وبه ملت ایران علاقمندند ودرراستای رشد وتعالی وعزت وسعادت ملت ایران حرکت میکنند.درمقام ادعا ممکن است همه بگویند به ایران علاقمند هستند ودلسوز نظام ودوستدار مردمند اما بایددرمقام عمل ثابت کنند مثلا درترجیح مقام ومنزلت شخصی ومنافع نظام کدام را انتخاب میکنند.درانتخاب حزب وگروه ومنافع جناحی کدام یک را برتر میدانند.امروز خط امام (ره) روشن است ساده زیستی وارزش گرایی وحمایت ازمستضعفین وپایبندی به قانون وپشتیبانی از ولایت و...خط امام است.اگر افرادرا درمقام حرف وعمل بااین معیارها بسنجیم میزان دلسوزی افراد هم مشخص خواهد شد.
چرا امام خميني (ره) زمانيكه صلح را پذيرفتند از آن به عنوان جام زهر تعبير نمودند؟
امام خمینی (ره ) با توجه به فشارهای همه جانبه ی سیاسی ، اقتصادی و نظامی بین المللی و حتی داخلی مجبور به پذیرش قطعنامه شدند . قطعنامه 598 حاوی مطالبی نبود که ایران بتواند به خواسته های خود و حقوق پایمال شده ملتش دست یابد . در قطعنامه 598 با توجه به سه شرطی که در پاسخ سوال قبل گفته شد متجاوز را معلوم نکرد و خسارتی نیز به ایران پرداخت نشد . اما امام خمینی از یک طرف به دلیل نوپا بودن انقلاب و خطری که نظام اسلامی را با توجه به شرایط اقتصادی و نظامی و سیاسی داخلی و بین المللی تهدید می کرد و ازطرفی بر آورده نشدن خواسته شان که منافع ملی ج. ا. او مصالح نظام را تامین نمیکرد چنین تعبیر کردند که با پذیرفتن این قطعنامه جام زهر را نوشیدند .
چرا قیام های قبل از انقلاب اسلامی پیروز نشدند ولی این انقلاب به پیروزی رسید؟
دلیل اصلی عدم پیروزی قیامهایی مانند نهضت مشروطه یا ملی شدن نفت و... این بود که اصولا رهبران این انقلاب این قیام اعتقادی به ریشه کنی سلطنت نداشتند و در شعارهای آنان آن نگاه امام (ره وجود نداشت . رهبران این قیام ها برنامه ای برای رهبری جامعه و اداره جامعه نداشتند هدف آنان آوردن شاه در مسیر خدمت به خلق و جلوگیری از ظلم و تعدی شاه بود ، دلیل دیگر اینکه رهبران این قیام ها معمولا تا حدی قیامشان را به سرانجام می رساندند و عقب نشینی می کردند . عامل دیگر روشنفکران غیر مذهبی بودند که با موج سواری در پس هر قیامی محصول قیام را به نفع خود منحرف می کردند و دوباره کشور را به دامن غرب یا شرق برمی گرداندند . در دوره قیامهای قبل ، ملت هم آمادگی کافی برای ماندن در صحنه را نداشتند . امام (ره) با توجه به تجربیات شیخ فضل الله نوری و آیت الله کاشانی رهبری را پس از پیروزی رها نکردند و با حمایت ملت با همان ایده ی صد در صد اسلامی در صحنه ماندند و به قیام در راستای رسیدن به اهداف والای خویش ادامه دادند ...
چرا قیام های قبل از انقلاب اسلامی پیروز نشدند ولی این انقلاب به پیروزی رسید؟
دلیل اصلی عدم پیروزی قیامهایی مانند نهضت مشروطه یا ملی شدن نفت و... این بود که اصولا رهبران این انقلاب این قیام اعتقادی به ریشه کنی سلطنت نداشتند و در شعارهای آنان آن نگاه امام (ره وجود نداشت . رهبران این قیام ها برنامه ای برای رهبری جامعه و اداره جامعه نداشتند هدف آنان آوردن شاه در مسیر خدمت به خلق و جلوگیری از ظلم و تعدی شاه بود ، دلیل دیگر اینکه رهبران این قیام ها معمولا تا حدی قیامشان را به سرانجام می رساندند و عقب نشینی می کردند . عامل دیگر روشنفکران غیر مذهبی بودند که با موج سواری در پس هر قیامی محصول قیام را به نفع خود منحرف می کردند و دوباره کشور را به دامن غرب یا شرق برمی گرداندند . در دوره قیامهای قبل ، ملت هم آمادگی کافی برای ماندن در صحنه را نداشتند . امام (ره) با توجه به تجربیات شیخ فضل الله نوری و آیت الله کاشانی رهبری را پس از پیروزی رها نکردند و با حمایت ملت با همان ایده ی صد در صد اسلامی در صحنه ماندند و به قیام در راستای رسیدن به اهداف والای خویش ادامه دادند ...
برگرفته از وبلاگ http://www.nafez313.blogfa.com/
خاطرهاى از دوران انقلاب از زبان مقام معظم رهبري
رهبر انقلاب از بازگشت امام (ره) به ایران میگویند
البته خيلى خاطره هست؛ يعنى همه محفوظات ما به يك معنا خاطره است. يكى از خاطرات خيلى جالب من، آن شب اوّلى است كه امام وارد تهران شدند؛ يعنى روز دوازدهم بهمن - شب سيزدهم - شايد اطّلاع داشته باشيد و لابد شنيدهايد كه امام، وقتى آمدند، به بهشت زهرا رفتند و سخنرانى كردند، بعد با هلىكوپتر بلند شدند و رفتند.
تا چند ساعت كسى خبر نداشت كه امام كجا هستند! علّت هم اين بود كه هلىكوپتر، امام را در جايى كه خلوت باشد برده بود؛ چون اگر مىخواسشت جايى بنشيند كه جمعيت باشد، مردم مىريختند و اصلاً اجازه نمىدادند كه امام، يك جا بروند و استراحت كنند. مىخواستند دور امام را بگيرند.
هلىكوپتر در نقطهاى در غرب تهران رفت و نشست، بعد اتومبيلى امام را سوار كرد. همين آقاى «ناطق نورى» اتومبيلى داشتند، امام را سوار مىكنند - مرحوم حاج احمد آقا هم بود - امام مىگويند: مرا به خيابان ولىعصر ببريد؛ آنجا منزل يكى از خويشاوندان است. درست هم بلد نبودند؛ مىروند و سراغ به سراغ، آدرس مىگيرند، بالاخره پيدا مىكنند - منزل يكى از خويشاوندان امام - بىخبر، امام وارد منزل آنها مىشوند!
امام هنوز نماز هم نخوانده بودند - عصر بود - از صبح كه ايشان آمدند - ساعت حدود نه و خردهاى - و به بهشت زهرا رفتند تا عصر، نه ناهار خورده بودند، نه نماز خوانده بودند، نه اندكى استراحت كرده بودند! آنجا مىروند كه نمازى بخوانند و استراحتى بكنند. ديگر تماس با كسى نمىگيرند؛ يعنى آنجا كه مىروند، با كسى تماس نمىگيرند. حالا كسانى كه در اين ستادهاى عملياتى نشسته بودند - ماها بوديم كه نشسته بوديم - چقدر نگران مىشوند! اين ديگر بماند. چند ساعت، هيچ كس از امام خبر نداشت؛ تا بعد بالاخره خبر دادند كه بله، امام در منزل فلانى هستند و خودشان مىآيند، كسى دنبالشان نرود!
من در مدرسه رفاه بودم كه مركز عملياتِ مربوط به استقبال از امام بود - همين دبستان دخترانه رفاه كه در خيابان ايران است كه شايد شما آشنا باشيد و بدانيد - آنجا در يك قسمت، كارهايى را كه من عهدهدار بودم، انجام مىگرفت؛ دو، سه تا اتاق بود. ما يك روزنامه روزانه منتشر مىكرديم. در همان روزهاى انتظار امام، سه، چهار شماره روزنامه منتشر كرديم. عدّهاى آنجا بوديم كه كارهاى مربوط به خودمان را انجام مىداديم.
آخر شب - حدود ساعت نهونيم، يا ده بود - همه خسته و كوفته، روز سختى را گذرانده بودند و متفّرق شدند. من در اتاقى كه كار مىكردم، نشسته بودم و مشغول كارى بودم؛ ناگهان ديدم مثل اين كه صدايى از داخل حياط مىآيد - جلوِ ساختمان مدرسه رفاه، يك حياط كوچك دارد كه محلِّ رفت و آمد نيست؛ البته آن هم به كوچه در دارد، ليكن محلِّ رفت و آمد نيست - ديدم از آن حياط، صداى گفتگويى مىآيد؛ مثل اينكه كسى آمد، كسى رفت. پا شدم ببينم چه خبر است. يك وقت ديدم امام از كوچه، تك و تنها به طرف ساختمان مىآيند! براى من خيلى جالب و هيجانانگيز بود كه بعد از سالها ايشان را مىبينم - پانزده سال بود، از وقتى كه ايشان را تبعيد كرده بودند، ما ديگر ايشان را نديده بوديم - فوراً در ساختمان، ولوله افتاد؛ از اتاقهاى متعدّد - شايد حدود بيست، سى نفر آدم، آنجا بودند - همه جمع شدند. ايشان وارد ساختمان شدند. افراد دور ايشان ريختند و دست ايشان را بوسيدند. بعضيها گفتند كه امام را اذيّت نكنيد، ايشان خستهاند.
براى ايشان در طبقه بالا اتاقى معيّن شده بود - كه به نظرم تا همين سالها هم مدرسه رفاه، هنوز آن اتاق را نگه داشتهاند و ايام دوازده بهمن، گرامى مىدارند - به نحوى طرف پلهها رفتند تا به اتاق بالا بروند. نزديك پاگرد پله كه رسيدند، برگشتند طرف ما كه پاى پلهها ايستاده بوديم و مشتاقانه به ايشان نگاه مىكرديم. روى پلهها نشستند؛ معلوم شد كه خود ايشان هم دلشان نمىآيد كه اين بيست، سى نفر آدم را رها كنند و بروند استراحت كنند! روى پلهها به قدر شايد پنج دقيقه نشستند و صحبت كردند. حالا دقيقاً يادم نيست چه گفتند. بههرحال، «خسته نباشيد» گفتند و اميد به آينده دادند؛ بعد هم به اتاق خودشان رفتند و استراحت كردند.
البته فرداى آن روز كه روز سيزدهم باشد، امام از مدرسه رفاه به مدرسه علوىِ شماره دو منتقل شدند كه برِ خيابان ايران است - نه مدرسه علوى شماره يك كه همسايه رفاه است - و ديگر رفت و آمدها و كارها، همه آنجا بود. اين خاطره به يادم مانده است.
ایشان با تبریک دهه مبارک فجر به ملت عزیز و جامعه دانشگاهی افزودند: ایران اسلامی براساس آموزه های اسلام و قرآن، به موازات تلاش برای حل مشکلات مردم و پیشرفت و آبادانی کشور، در قبال بشریت نیز مسئولیت دارد که ادای این وظیفه بزرگ، نیازمند اقتدار حقیقی است. رهبر انقلاب اسلامی در تبیین رسالت جمهوری اسلامی ایران در قبال جامعه بشری، با رد مطلق هرگونه تعرض و جهانگشایی حتی در ذهن و فکر، افزودند: اقتداری که به تأثیرگذاری و کمک به حل مشکلات جامعه بشری منجر شود با ابزار نظامی و قدرت تولید و فناوری بدست نمی آید بلکه متکی بر دو عامل است: «علم و ایمان». حضرت آیت الله خامنه ای پیشرفتهای مهم علمی سه دهه اخیر را نتیجه «آزادی و آزادفکری» دانستند و خاطرنشان کردند: اگر رژیم طاغوت ادامه می یافت دستیابی به این پیشرفتها حتی با گذشت زمان ممکن نبود چرا که در نظامهای دیکتاتوریِ وابسته، و در زیر سلطۀ سیاستهای بیگانه، پیشرفت علمی، امکان پذیر نیست. رهبر انقلاب اسلامی، در عین حال افزودند: پیشرفتهای مهم سه دهه اخیر، راضی کننده نیست و ما با قله های علمی جهان، فاصله زیادی داریم که طی کردن آن، تلاش مضاعف، پیگیر و خستگی ناپذیر نخبگان، دانشمندان، فرهیختگان و دانشجویان را می طلبد. ایشان با اشاره به انس و ارتباط دیرینه خود با محیطهای دانشگاهی بویژه دانشگاه تهران، نقش این دانشگاه را در شتاب بخشیدن به روند پیشرفت علمی کشور، مهم و الگوساز خواندند و افزودند: می توان با برنامه ریزی 50 ساله، ایران عزیز را به رده های اول علمی جهان رساند و به موازات خارج کردن کامل کشور از اسارت علمی، دانش بشری را رشد و گسترش و عمق بخشید. حضرت آیت الله خامنه ای، هدف نهایی اسلام و جمهوری اسلامی را از پیشرفت علمی، «سعادت ملت و جامعه بشری» و تحقق آرزوهای تاریخی بشر از جمله عدالت برشمردند و افزودند: نگاه به علم باید نگاهی شریف، پاکیزه و معنوی گرا باشد اما اکنون، علم در خدمت بی عدالتی و قدرتهای ظالم است. رهبر انقلاب اسلامی، «بی عدالتی مدرن، مسلح و غیرقابل اعتراض» را از واقعیات دنیای امروز خواندند و در تشریح این تعابیر نو افزودند: تبلیغات گسترده و متکی بر علوم جدید مانند ارتباطات و توطئه های بی وقفه علیه جمهوری اسلامی از جمله نشانه های بی عدالتی مدرن و مسلحی است که با اتکای به علم در جهان امروز، جریان دارد و جمهوری اسلامی را به علت اعتراض به این بی عدالتی، کانون تهاجم قرار داده است. «فرهنگ به عنوان دومین اولویت دانشگاهها»، مسئله دیگری بود که رهبر انقلاب اسلامی پس از تبیین اهمیت بی بدیل علم، به آن پرداختند. حضرت آیت الله خامنه ای در همین زمینه، پرورش فرهنگی دانشجویان را مسئله ای بسیار ظریف و نیازمند تدبر فراوان و برنامه ریزی صحیح در تدوین کتابها – انتخاب استادان و برنامه های گوناگون دانشجویی دانستند. ایشان افزودند: درک اهمیت فرهنگ در دانشگاهها و پرداختن صحیح به آن، با دستور، بخشنامه، تبلیغات و پوستر امکان پذیر نیست بلکه نیازمند نوعی خودجوشی و عشق به سرنوشت نسل جوان و «آیندۀ کشور» است. حضرت آیت الله خامنه ای، ترویج نگاه صحیح به علم را از جمله کارهای فرهنگی ضروری در دانشگاهها و موجب شور و تلاش بی پایان دانشجویان و استادان به علم و تحقیق و «تعلیم و تعلم» خواندند و خاطرنشان کردند: می توان جوان مستعد دانشجو را با کار فرهنگی ظریف به جوانی «عاشق علم و تحقیق – صبور – اهل کار جمعی – دارای پشتکار و وجدان کاری – منصف – معتقد به تقدم عقل بر احساس و دارای اعتقادات عمیق دینی» تبدیل کرد و از این طریق خصلتهای ضروری ملی را ارتقا بخشید. ایشان دور کردن جامعه دانشگاهی از دین و معارف دینی را از گناهان بزرگ رژیم ستمشاهی برشمردند و افزودند: تعمیق معرفت دینی در روح و جان پاکیزه دانشجویان جوان، تضمین کننده بصیرت و سعادت جامعه و کشور است و مدیران و مسئولان دانشگاهی، متولیان اینگونه مسائل هستند. حضرت آیت الله خامنه ای در سومین بخش از سخنانشان در جمع مسئولان و استادان دانشگاه تهران به موضوع «سیاست و دانشگاه» پرداختند. ایشان با تکرار اعتقاد دیرینۀ خود مبنی بر ضرورت وجود روح و نشاط سیاسی در دانشگاهها افزودند: اگر دانشگاه بکلی از سیاست دور باشد خالی از شور و نشاط می شود و به محلی برای رشد میکروبهای خطرناک فکری و رفتاری تبدیل خواهد شد اما معنای سیاسی شدن دانشگاهها این نیست که مراکز علمی به محلی برای استفاده جریانها و عناصر سیاسی تبدیل شوند. رهبر انقلاب اسلامی اِعمال مدیریت و قدرت مسئولان دانشگاهی را برای جلوگیری از سوءاستفاده جریانهای سیاسی از دانشگاهها ضروری برشمردند و افزودند: غفلت از این مهم ممکن است فضای سیاسیِ مراکز علمی – دانشگاهی را به عرصه ای برای سوءاستفاده دشمنان تبدیل کند. حضرت آیت الله خامنه ای با اشاره به تأکید فراوان و مکرر قرآن مجید درباره غافل نشدن از «کید و مکر شیطان و شیطان صفتان» افزودند: نگاه و بنای بنده بر خوش بینی است و به همین علت معتقدم برخی مسائل و حوادث تلخ ماههای اخیر، بر اثر غفلتهای بزرگ برخی اشخاص بوجود آمد و باید توجه داشت که در عرصه سیاست، غفلت و اقدامات غیرمتعمدانه نیز گاه همان نتایج خیانت را به همراه می آورد. حضرت آیت الله خامنه ای همچنین با تشکر فراوان از پیشنهاد رئیس و استادان دانشگاه تهران مبنی بر اهدای دکترای افتخاری این دانشگاه به ایشان، افزودند: این مسئله و ابراز محبت دانشگاهیان برای بنده افتخار است اما از پذیرش آن معذورم و اگر خداوند کریم کمک کند به همان میثاق طلبگی متعهد و پایبند خواهم بود. در آغاز این دیدار دکتر دانشجو وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، با اشاره به حضور فعال و مؤثر دانشجویان و دانشگاهیان در مراحل مختلف حیات سی و یک ساله انقلاب اسلامی اعلام کرد: با برنامه ریزیهای صورت گرفته، دانشگاهیان سراسر کشور به تلاشهای علمی – پژوهشی خود برای تحقق بیشتر اهداف و آرمانهای انقلاب شتاب بیشتری می بخشند. سپس رئیس دانشگاه تهران با اشاره به هفتاد و پنجمین سالروز تأسیس این دانشگاه گفت: دانشگاه تهران با 43 دانشکده مستقل، 113 گروه و 594 رشته علمی در حال فعالیت است که عمده فعالیتهای کمی و کیفی آن در دوران پس از انقلاب صورت گرفته است. دکتر فرهاد رهبر افزود: در عمر 44 ساله دانشگاه تهران قبل از انقلاب فقط 14 درصد جمعیت دویست هزار نفری دانشجویان این دانشگاه به تحصیل مشغول بودند و 86 درصد آنها در سی و یک سال پس از انقلاب وارد دانشگاه شده اند. رئیس دانشگاه تهران گفت: از مجموعه 12 هزار و 960 مقاله اساتید این دانشگاه در مجلات معتبر، فقط 136 مورد قبل از انقلاب، و بقیه بعد از انقلاب بوده و اکنون دانشگاه تهران در رتبه بندی جهانی دانشگاهها، با 117 پله صعود به جمع 500 دانشگاه برتر دنیا پیوسته است. دکتر فرهاد رهبر با تأکید بر رصد نقادانه روند فعالیتهای مختلف کشور در جامعه دانشگاهی به بیان شاخص های مختلف رشد علمی کشور در سه دهه اخیر گفت: به عنوان مثال در 15 سال اخیر سهم ایران در عرصه تولید علم در جهان 75 برابر رشد کرده و به بیش از یک درصد رسیده است. رئیس دانشگاه تهران با اشاره به ترور استاد شهید علی محمدی افزود: تلاش دشمنان برای ایجاد اختلال در روند علمی – آموزشی با بصیرت و هوشیاری دانشجویان و دانشگاهیان به جایی نخواهد رسید. دکتر علی صبوری دکترای تخصصی شیمی نیز با اشاره به ضرورت تولید جهانی علم و به موازات آن بومی سازی گفت: حضور فعال استادان و دانشجویان در مجامع و مراجع علمی جهان، نشان دهنده خود باوری علمی است که این روند باید تقویت شود. دکتر صبوری با پیشنهاد تاسیس نشر بین المللی برای حضور فعال در عرصه علوم انسانی در جهان افزود: برنامه ریزی برای جهت دهی به تحقیقات دانشگاهی - احترام بیش از پیش به دانشمندان و نخبگان ایرانی داخل و خارج - تسلط فضای علمی و پرهیز از تسلط فضای سیاسی بر دانشگاهها - عشق وایثار دانشمندان - و بودجه و امکانات بیشتر ، عوامل اصلی توسعه علمی کشور است. در ادامه این دیدار دکتر سعید رضا عاملی ، دکترای جامعه شناسی ارتباطات با اشاره به لزوم تقویت علوم میان رشته ای و چند رشته ای افزود: تقویت روحیه کار جمعی در میان نخبگان رشته های مختلف، می تواند به راهبردهای موثری در عرصه های مختلف، منجر شود. وی با اشاره به گسترش، تنوع و نفوذ روز افزون حوزه تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات گفت: باید برای فضای دوم کشور یعنی فضای مجازی، سیاستگذاری و برنامه ریزی جامعی انجام داد و از مزایای آن، برای زندگی آسانتر، سالم تر و ارزان تر استفاده کرد همچنین دکتر محمدحسین امید، دکترای مهندسی عمران با اشاره به رشد بسیار چشمگیر کمی و کیفی رشته های دکتری و کارشناسی ارشد در دهه اخیر گفت: کشاورزی می تواند محور توسعه همه جانبه کشور باشد اما استراتژی و نقشه راه این عرصه هنوز تدوین نشده است. این استاد دانشگاه افزود: دانشگاه تهران با توجه به توان علمی بالای خود آماده است در این زمینه نقش مؤثری ایفا کند. دکتر غلامعلی افروز دکترای روانشناسی نیز در این دیدار چالشهای مجازی و هجمه های نرم افزاری را از واقعیات جامعه امروز خواند و گفت: مدیران ارشد کشور باید بجای کارپردازی صرفاً اجرایی، به تعامل فکری جدی با نخبگان و فعالان عرصه های آموزشی و پرورشی بویژه استادان و فرهیختگان دانشگاهی بپردازند تا مدیریت مدبرانه فکری جوانان امکان پذیر شود.
به نقل از http://farsi.khamenei.ir
